Shar Pei od Bonomielli

Parę zdjęć z wczorajszego spotkania Miśka z Penny. W blogu o shar pei fotek psów tej rasy chyba nigdy za wiele, zamieszczam więc kilka zrobionych w naszym ogrodzie.

Dzisiaj co nieco o życiu erotycznym naszego Miśka, który mimo swoich prawie ośmiu lat w tej materii spisuje się dzielnie, czego namacalnym dowodem są jego dzieci. A będzie tych dzieci niebawem całkiem sporo, bo lada dzień urodzą się w Węglińcu po skojarzeniu z Zuzą Volarius jest (już baaardzo gruba!), a za dwa miesiące po Penny Barnett`s Brood i jak dobrze pójdzie to zaraz potem, po naszej Tequilli.
Zuza ze swoimi Pańciami odwiedziła Miśka ostatniego stycznia tego roku. Suczka wcale a wcale nie była zachwycona omówionym zamążpójściem, jako środek zapobiegający kontuzji musiał zostać użyty kaganiec, Misiek natomiast bez zbytnich ceregieli wziął i pokrył. Chwała mu za to, będą małe Misiaki.
Dzisiaj w odwiedzinach Penny. Psina bardzo przychylna Miśkowi, zachęcająca go na wszelkie możliwe psie sposoby, a on nie chciał. Nie chciał tak bardzo, że nawet brzydko powarkiwał na wskakującą na niego suczkę. Ale tak już w psim życiu jest, że gdy ludzie sobie ich związek umyślą to nie ma zmiłuj. Nie chciał Misiek w naturalny sposób spłodzić potomstwa, pozostał więc gabinet weterynaryjny dr Kasi, a w nim inseminacja.
Prawie całość została uwieczniona na zdjęciach: najpierw badanie Penny, potem pobranie nasienia od Miśka, następnie badanie pod mikroskopem czy plemniki są żywotne (oj ruszały ich się niesłychane ilości!), potem przez rurkę inseminacyjną zapładnianie Penny miśkowym nasieniem, a na koniec trzymanie suczki w pozycji gwarantującej utrzymania tego co do niej wstrzyknięto. W sumie było miło, na efekt trzeba będzie poczekać dwa miesiące. Czekamy więc i trzymamy kciuki za zdrowe i liczne potomstwo!

Wreszcie mogę dokładnie określić kiedy to powiększy się nasza psia rodzina o szczenięta Belli i Tabaska! W pierwszym tygodniu czerwca! Naczelny od wczoraj podśpiewuje: "Bella ma cieczkę, pojedziemy na wycieczkę". Oj, pojedziemy z Bellcią na te jak to się niezbyt ładnie mówi krycia i to pewnie nie raz. Krótką, lekko oncenzurowaną relację (dzieci czytają!) zdam na pewno, a nastąpi to za jakieś 10 - 12 dni. Szczepionka przeciwko herpswirozie już zamówiona i zakupiona czeka. Bella zostanie zaszczepiona tuż po kryciu i raz jeszcze na dwa tygodnie przed oszczenieniem.
W domu na razie spokój, Misiek jeszcze nie czuje zbliżającej się owulacji u swojej córki, ale już za parę dni zaczną się jego lamenty, że suczka w domu, że on by chciał, a nie wolno... No może zdecydujemy się uszczęśliwić Misia raz jeszcze ojcostwem, Tequilla w dobrej formie, on także, tylko jak przypomnę sobie jak ciężko było mi odchować ostatnie szczenięta (dla niezorientowanych w temacie wyjaśnienie: Naczelny zafundował sobie wówczas zawał serca) to zaczynam się wahać. A z drugiej strony to chciałoby się jeszcze jedną Simonkę. A przed Simonką debiut na opolskiej wystawie. Już niedługo, bo za miesiąc. Zbliża się nam wiosna pełna wydarzeń.

Mamy przed domem budowę. W końcu poszerzony zostanie wjazd na nasz teren, goście przestaną się stresować, że przy wjeżdżaniu wpadną wraz z autem do rowu, powstanie też dodatkowe miejsce do zaparkowania samochodu. Na razie prace budowlane trwają i dostarczają psom masę emocji. Tequilla co raz to biega pod bramę aby sprawdzić co tam nowego, Bella obserwuje robotników z 20-metrowego dystansu, Misiek i Simonka trzymają się od głośnych maszyn z daleka i nawet nie chcą na nie popatrzeć. Dwa tchórze po prostu boją się. Strach ma wielkie oczy, a hałasująca koparka przed domem robi wrażenie. Ogólnie rzecz biorąc to moje shar-pei lękliwe nie są, ale każdy z nich ma w sobie jakiegoś stracha. Misiek nie wejdzie do kotłowni bo przeraża go piec centralnego ogrzewania, Simonka ucieka z kuchni gdy zaczyna buczeć elektroniczny kocher do jajek, Bella i Tequilla boją się wejść do wody. Czasami nocą, psy jeża się i warczą. Zapalam wtedy światło, pytam o co im chodzi, a one skonfundowane patrzą mi w oczy jakby chciały powiedzieć - "wydawał nam się coś", po czym uspokajają się. Nowe przedmioty w domu lub w ogrodzie potrafią też wzbudzić lęk u moich psów, ale są to strachy przejściowe, wystarczy obwąchanie dziwnej rzeczy i psy nie tylko przestają jej się bać, ale też tracą zainteresowanie tym przedmiotem. No a teraz ta budowa... Raz koparka, to znowu jakiś głośny ubijak ziemi lub wywrotka. Wrażeń nie brakuje. Tylko Tequilla na posterunku, dzielnie stawia czoła głośnym maszynom i jak zwykle pilnuje terenu.

Otrzymałam od Marty i Pawła z Warszawy nowe zdjęcia Zory, córki mojej Belli i rzecz jasna muszę się nimi od razu pochwalić. Wszystkie zdjęcia świetne, ale to ze stojącą Zorką w pozycji człwieczka - wprost rewelacja! Ależ dynamiczny i z temperamentem shar pei z 9-miesięcznej Zorki, widać, że energia ją wprost rozpiera!
Wielkie dzięki za nadesłane fotografie, miło mi popatrzeć jak wyrastają moje szczenięta.