Shar Pei od Bonomielli

Poznajecie? Mały Mister Twister u Oli i Artura. Jak widać wszyscy troje mają się świetnie, miło ich widzieć w tak dobrych nastrojach. Za Arturem już konfrontacja z niemieckimi przepisami. Ku swojemu zdziwieniu musiał zdać egzamin na posiadacza psa, a przed tym przygotować się do testu. Co kraj to obyczaj! Egzamin zdany (gratulacje i owacje!!), Artur otrzymał licencję, posiadanie psa zatwierdzone i oficjalnie przypieczętowane, Ola oczywiście dumna z męża i z psa. Teraz czekają niecierpliwie na międzynarodowy rodowód, aby móc zgłosić Twistera na grudniową wystawę w Kasel. Proszę, proszę, Twister chyba jako pierwszy z rodzeństwa zadebiutuje na ringu, no chyba że ktoś jeszcze ma takie plany i nagle mnie nimi zaskoczy. Niebawem eksportowe papiery dla Twistera i Ozzego powinny być gotowe. Jutro będę w naszym oddziale ZK to popytam.
Tymczasem dziękuję bardzo za zdjęcia Twisterka i pozdrawiam wszystkich tu zaglądających.

Natalia cała szczęśliwa ze swoimi psami. Czule nazwa je SKARBULKAMI. Ja swoje nazwam SZKODNIKAMI, ale o tym innym razem. Dzisiaj zdjęcia Skarbulków Natalii. Dovey to już chłopisko wielkie, Messi jeszcze maleństwo, ale widać, że imię zoobowiązuje. Piłka w pobliżu!

Dziękuję bardzo za piękne zdjęcia psiego duetu! To bardzo miłe wiedzieć jak dorastają szczenięta ode mnie.

Moje zachwyty nad Cheri mają się wprost proporcjonalnie do jej przyrostów wagowych. Im więcej Cheri, tym większa moja radość. Nie mogę się na nią napatrzeć i nacieszyć. Myślę, że każdy właściciel szczeniaczka ma podobne odczucia, nie jestem więc z zachwytami nad moim psem oryginalna, jednakże są to moje własne achy i ochy, i w subiektywnym odczuciu najsilniejsze z możliwych.

Mały, słodki psiak w za dużym sweterku jak to mowi Mo_Wiola_artur. A fałd na ciele Cheri raz więcej, raz mniej, wszystko zależy od tego jak usiądzie, jak stanie. Najzabawniej wygląda siedzący psiak, tu fałdy skórne tworzą nie tylko sweterek, ale też i opadające rajtuzy. Widok cudny i jedyny w swoim rodzaju, całkiem wyjątkowy, tak jak wyjątkowym na tle innych szczeniąt jest mały shar pei. Zachwyt mój nad ubrankiem Cheri nie ma granic!

Cheri potrafi przez całe pól sekundy spokojnie usiedzieć. Tyle mniej więcej czasu mam na zrobienie jej zdjęcia. Wyspecjalizowałam się w szybkim fotografowaniu szczeniąt - miałam niezły trening przy poprzednich i powiem Wam, że najlepszą metodą zrobienia młodemu psu zdjęcia jest sfotografowanie go przez zaskoczenie. Wszelkie próby wołania psiny, zachęcania jej głosem lub wabienie na zabawkę czy przysmak z reguły kończą się niepowodzeniem, a w najlepszym razie można w obiektyw uchwycić tylko ogon uciekającego czworonoga.

Wracam do zachwytów. Cheri jest jak każdy widzi, tak twierdzi Naczelny. Racja. Cheri jest śliczna, tak uważam ja. Koniuszki uszu ma podwinięte do góry tak jak lubię, małe pierożęta. Oczy czarne, czarny jest też nos, czarna sierść wokoło niego. Czarny jest też pędzelek włosów na koniuszku ogona. Nogi ma moja mała mocne i pewnie już stąpa na nich po ziemi. A całość psiny intensywnie ruda. Ach, no i ten zawinięty i dumnie noszony ogon! Wszystko to składa się na obraz psa, MOJEGO PIĘNEGO PSA!

Cheri kocha jeść, a mnie raduje się serce gdy widzę ją z tak dobrym apetytem przy posiłku i wylizującą łakomie pustą miseczkę już po. Ile je? Ano chyba sporo, bo prawie 300 gramów dziennie. W jej wieku szczenięta powinny dostawać jeszcze cztery razy, Cheri jednak ustaliła, że jeść będzie trzy razy w ciągu dnia, a ja nie mając wyboru, zaakceptowałam jej decyzję. Czasami psinka na wzór trawożernych urozmaica sobie menu wyrywając z ziemi roślinność. Najbardziej ceniona jest przez nią trawa. Mimo, że nie polecam i wręcz zabraniam spożywania takich dodatków do karmy, zarówno dorosłe psy jak i szczenięta ignorują wszelkie moje zakazy w tej materii.

Ciąg dalszy moich zachwytów nad Cheri nastąpi...

Mania, rodowodowo Mary Lou, urodzona jako trzecie szczenię w miocie M o największej wadze, bo aż 505 gramów. We wczesnym dzieciństwie miała szeroką, czarną pręgę wzdłuż całego grzbietu i sierść w mysim kolorze. Pręga zniknęła, mysi kolor również, Mania wybarwiła się ślicznie. Wychuchana i wypieszczona w naszym domu, teraz oczko w głowie Edyty i Łukasza. A waży już 8,5 kg. Piękny, mały shar pei! Bardzo, ale to bardzo dziękuję za nadesłanie mi zdjęć słodkiej Mani.