uwagi o pielęgnacji psa - uszy, zęby

Czyszczenie uszu najlepiej przeprowadzać w dwie osoby, jedna trzyma psa podczas gdy druga podnosi ucho do góry, tak aby małżowina była dostępna. Następnie wprowadzamy przez najdłuższą końcówkę buteleczki płyn do ucha. Należy całe ucho wypełnić płynem. Wypełnione płynem ucho ugniatamy przez około 1 minutę kciukiem i palcem wskazującym, co wspomaga rozprowadzenie się płynu w jego wnętrzu. Po zabiegu pies będzie energicznie trzepał uszami, najlepiej więc wypuścić go na dwór aby tam wytrząsnął z uszu płyn i zalegające brudy.
Nie obawiajmy się wprowadzenia długiej rurki w głąb psiego ucha, jest ono inaczej zbudowane niż u człowieka. Kanał słuchowy jest wygięty pod kątem 90° i nie ma możliwości uszkodzenia rurką błony bębenkowej.
Sztabki z watą możemy używać tylko do czyszczenia małżowiny usznej, w żadnym przypadku nie należy wprowadzać ich w głąb ucha, ponieważ istnieje przy tym ryzyko wepchnięcia zalegającej woskowiny w ucho wewnętrzne co w konsekwecji może doprowadzić do stanu zapalnego (otitis).

Troska o stan jamy gębowej psa zaczyna się przy zmianie zębów u szczeniaka. Zdarza się wtedy, że niektóre zęby mleczne, np. kły nie wypadają, mimo że obok nich wyrosły stałe ich odpowiedniki. Co wtedy robić? Jedni weterynarze radzą czekać do 8 miesiąca życia młodego psa z nadzieją, że mleczaki same wypadną, inni są zdania, że trzeba usunąć zapóźnione zęby mleczne, bo uciskają zęby stałe i hamują ich normalny rozwój. W każdym razie nie zawadzi od czasu do czasu delikatnie palcami próbować obruszania tego przeszkadzającego mleczaka. U psów dorosłych należy zapobiegać tworzeniu się kamienia nazębnego. Psy na początku nie lubią szczoteczki do zębów, jednak gdy je przyzwyczaimy do niej to upieczemy dwie pieczenie. Po pierwsze pies nasz vędzie miał ładne i białe zęby, a po drugie pies przyzwyczajony do manipulacji w swoim pysku będzie bez oporu na wystawie pokazywał sędziemu swój zgryz.

Obecność kamienia nazębnego jest przyczyną wstrętnego zapachu z pyska, a co gorzej grozi rozchwianiem i przedwczesną utratą zębów, schorzeniami jamy gębowej i dolegliwościami wewnętrzynymi, w tym przede wszystkim ze strony serca. Kamień nazębny działa drażniąco na dziąsła, uszkadza je, czyniąc podatnymi na trudne do leczenia zakażenia drobnoustrojami.