Shar Pei od Bonomielli

Wystarczy, że przez kilka dni nie pokazuję zdjęć szczeniąt a zaraz mam zapytania jak się mają maluchy, jak wyglądają, kiedy będą fotki. Malce mają się dobrze, duże są i tłuściutkie, a przy tym słodkie jak to szczeniaczki. A co do zdjęć to najchętniej powiedziałabym: "ja nie umiem psich dzieci fotografować", ale biorąc pod uwagę ilość zdjęć jakie do tej pory popełniłam, to nikt by mi pewnie nie uwierzył, chociaż w zapewnieniach moich nie ma ani krzty kokieterii. Fotografowanie szczeniąt to trudne i niewdzięczne zajęcie. Trudne, bo żaden mały stworek nie usiedzi spokojnie w jednym miejscu, a widok człowieka z wymierzonym w niego aparatem, peszy go i irytuje. Niewdzięczne, bo zdjęcia nie oddają faktycznej urody piesków.

Za tydzień, 31 sierpnia mamy już umówiony przegląd hodowlany, a po nim pieski będą się rozjeżdżać do nowych rodzin. Natalia aż piszczy, tak nie może doczekać się Teveza. Już niedługo on i Out Cypress (Niezwykły "Sajpres") zamieszkają w Poznaniu. Nasz najgrzeczniejszy i od czasu do czasu z lekka poszturchiwany przez rodzeństwo Oliver Twist zamieszka w Zielonce pod Warszawą. (W tym miejscu pozdrowienia dla Kaśki i jej shar pei z Zielonki!) A jedyna dziewczynka z miotu, słodka Origami wyjedzie za granicę, do Francji. Origami zostanie od nas najpóźniej odebrana, bo dopiero w drugiej połowie września, będę więc od czasu do czasu donosić jak jej się u nas wiedzie.

Z chwili ostatniej, bo też i na takową zgłosiłam dzisiaj Mon Cheri na krajową wystawę do Zielonej Góry. A niech sobie Monia jedzie i zwiedza ringi. Podróże kształcą przecież.. Wystawa tuż-tuż, bo 12 września, ale termin zgłoszeń jeszcze nie upłynął, więc gdyby ktoś też tak na ostatni moment jak my, to ostateczna możliwość zgłoszenia psa upływa pojutrze - 25 sierpnia. Monię wystawi Natalia, oczywiście jej Lovey Dovey też będzie prezentowany. A ja w tym czasie pewnie będę mocno zajęta noworodkami. Simonka na poważnie szykuje się do macierzyństwa. Trzymajcie proszę kciuki nie tylko za nasze gwiazdy wystawowe, ale i za przyszłą mamę!

Bohaterowie srebrnego dnia: Lovey Dovey i Mon Cheri

Lovey Dovey i Mon Cheri - wujek ze siostrzenicą wystawiali się dzisiaj w Toruniu na Krajowej Wystawie Molosów. Spektakularnych sukcesów nie odnieśli, ale porażek też nie. Oba psy otrzymały oceny doskonałe, oba zostały uhonorowane srebrnymi medalami, dyplomami i pięknymi opisami w karcie oceny.
Wystawy dla Torresa to pomału chleb powszedni, on wie co i jak, on potrafi się zachować, jego nie wzrusza ani tłum obcych mu ludzi, ani też setki innych psów rozmaitej wielkości i maści. Inaczej ma się z Mon Cheri. Dla niej wystawa była czymś zupełnie nowym i ogromnie stresującym. Sylwetkę Monia pokazała pięknie (wie dobrze czym może pochwalić się!), na wybiegu było już nieco gorzej i tu nasza debiutantka tak się stremowała, że najchętniej dałaby nogę. Szczęśliwie do tego nie doszło! Pierwsza wystawa naszej Moni już za nią i pierwsze koty za płoty, na następnych pokazach powinno być łatwiej. Łatwiej dla Moni, łatwiej też dla Natalii, której to w tym miejscu serdecznie dziękuję za piękne zaprezentowanie obu psów, a szczególnie Mon Cheri.
Następna wystawa we Wrocławiu. Nie zapomnieć proszę: ostatna niedziela września! Torres i Monia oczywiście będą. Z Natalią, bo jakby inaczej? Będzie też nasz najstarszy pies: MIŠO z domu Magic Sonet, i będzie walczył o laury w klasie weteranów.

Ani zdążyłam się obejrzeć, a tu 6 tygodni minęło w tempie przysłowiowego strzału z bicza. Szczenięta podrosły i usamodzielniły się. Nie wynoszę ich już od ogrodu, same wybiegają za mną jak kurczęta za kwoką. A spieszą się przy tym tak jakby się obawiały, że ominie ich przyjemność buszowania w trawie. Z trawą i szczeniętami mamy pewien problem: otóż malce nie tylko biegają po zielonym, ale próbują to jeść. Aby odwrócić ich uwagę od zjadania wszystkiego co wyrasta z ziemi, staram się zorganizować im sensownie czas na świeżym powietrzu organizując plac zabaw jak dla dzieci. Wynoszę im na dwór ich kocyki i ręczniki, i to nie do leżenia, ale do przeciągania z miejsca na miejsce, do wzajemnego siłowania się w taki sam sposób jak się przeciąga w zabawie linę. Zabawki ku uciesze malców i zazdrości Pampusa też wychodzą z nami z domu. I tak kilka razy dziennie. Powrót z ogrodu do domu nie przebiega już tak sprawnie jak uprzednie wyjście. Maluchy, mimo że zmęczone gonitwą i pokładają się gdzie bądź, ale nie kwapią się z powrotem do swego dziecinnego pokoju. Noszę je do ich lokum po dwa, a dorosłe psy mi sekundują. Najbardziej nasza ciężarna Simonka zainteresowana jest dzieciarnią. Sprawdza co robią, gdzie chodzą, zagania na przeznaczone im miejsce gdy uzna, że za bardzo się oddaliły, a przy tym aktywna jest bardzo i widać, że opiekę nad maluchami traktuje bardzo serio. No tak, przyszła mama wprawia się.

Tak to Mon Cheri w towarzystwie wujka Torresa (Lovey Dovey) urlopuje się u Natalii. A ja tęsknię za moją psiną bardzo... I nie tylko ja. Pampus nam zmarkotniał, wyraźnie brakuje mu jego towarzyszki zabaw. Za to Torres przy Moni wygląda na uszczęśliwionego!
A swoją drogą to ciekawe gdzie sypia Natalia, skoro psy zaanektowały jej łóżko??
Wszystkie zdjęcia urocze, ale fotka Moni przytulającej pluszaka wprost genialna! Wielkie dzięki za te zdjęcia!!