Codziennik

NINO ROTUS Bonomiella

Dzisiaj Beata podesłała mi zdjęcia Nina wraz z komentarzem: "Nino. I ktoś zaprzeczy, że z Bonomielli wychodzą najpiękniejsze i zdrowe psy? Prawda, że cala Mamusia i Dziadek Misio?"

Prawda Beatko, taka najprawdziwsza. Głowa u Nina jak u dziadka Miśka, spojrzenie takie samo jak u mamy Belli, te same oczy ma też siostra Morcheeba, podobieństwo rodzinne niezaprzeczalne.
Dziękujemy za zdjęcia i komentarz, miłe to bardzo! Piszę w liczbie mnogiej, bo do podziękowań dołącza też się Naczelny, dzisiaj w znakomitym nastroju solenizanta. Przy okazji informacja dla zapominalskich: imieniny Piotra. A wspomniany siedzi sobie w fotelu, odbiera telefony z życzeniami i widać, że podoba mu się ta rola. Psy wokól niego z kokardami na szyjach robią atmosferę, szampan chłodzi się w lodówce.
No to NARA, świętować idę ZARA.......

Synek dwa lata skończył, morza nigdy nie widział, więc trzeba było mu je pokazać. Cała Natalia. No i pojechali sobie nad Bałtyk rodzinnie, o nas nie zapomnieli, kartkę z pozdrowieniami i ze zdjęciami przysłali. Dla mnie i dla wszystkich tu zaglądających.
Serdeczne dzięki za wyjątkowo piękne zdjęcia, jest czym pocieszyć oko, nieprawdaż?

W oczekiwaniu na ciąg dalszy dreszczowca pt: No i co dalej? - krótki przerywnik.
Ach, to będzie gorące lato. Mnie ekscytować będą szczenięta (rany, Tequi coraz grubsza!), zapomnę aż do późnej jesieni o urlopie, będę dostępna pod telefonem dzień i noc. No tak, czasami pójdę spać, zmieni mnie wtedy Naczelny. Na razie u nas spokojnie: czekamy, gadamy, odpoczywamy, marzymy, itd... Czekają na szczenięta też inne hodowle, bo tak to już jest, że cieczkowanie dopada wszystkie suczki w tym samym czasie (wyjątkiem jest tylko nasza Cheri, ta ma własny zegar biologiczny), i jak są szczenięta to u wszystkich, a jak nie ma to nie ma nigdzie. Z tego co wiem, to w podobnym okresie co u nas, będą szczenięta w hodowli Volarius. Będą też w hodowli Ze Skromnej po psie rezydującym w Volariusie. A więc hallo, hallo, szczenięta z hodowli Ze Skromnej będą spokrewnione blisko z moim miotem "W". Ach, dawno było...
A tymczasem wystawy, bo sezon w pełni. Natalia przygotowuje Doveya do występu w Gorzowie, trzymamy więc kciuki za jej Torresika. Obserwuję jej zmagania na ringach i widzę, że wystawianie idzie jej bardzo dobrze. W związku z tym pewien plan, ale to niespodzianka. Więcej o niespodziance na wrocławskiej wystawie.

Koniec przerywnika. Artur, na litość Boską, ludzie czekają na ciąg dalszy!

Wydarzenie warte chyba odnotowania: ruda Simonka od wczoraj cieczkuje, a to oznacza, iż prawdopodobnie, w niedalekiej przyszłości zostanie wydana za mąż. Na razie w domu trwają rozmowy i plany związane z tematem oraz kandydatem. Rym-Cym-Cym.

Simonka i Tequilla jednakowo cieszą się aurą, zgodnie oszczekują przechodniów, mają podobnie spore apetyty i upodobania mimo jednej, małej lecz zasadniczej różnicy. Tequi ma w brzuchu szczenięta i to conajmniej cztery, tak wykazało badanie USG. Czekamy więc cierpliwie na miot "O" i cieszymy się. Fajnie byłoby mieć radość niczym niezmąconą, taką nieokrojoną poprzez inne smętne wydarzenia. A jakie? - pewnie ktoś spyta. Zawsze są jakieś. Z jednej strony wszystko cacy, Tequilla z dnia na dzień coraz okrąglejsza, a z drugiej niepokój o Miśka, który po dwóch latach dzielnego trzymania się na dystans od lecznic weterynaryjnych, teraz zafundował sobie po raz kolejny narośl na nodze. Wygląda to-to niezłośliwie, ale i niefajnie, trzeba dać wyciąć. Mała rzecz, lecz bez narkozy się nie obejdzie. W przyszłym tygodniu zabieg.