Shar Pei od Bonomielli

Zrobiło się biało, mroźno i sielankowo. Jedni się cieszą, inni nie. Zacznę od tych jednych. Cieszą się Bella, Misiek i Simonka szalejąc w śniegu przy dziesięciostopniowym mrozie. Cieszy się Naczelny, że tak czysto i ładnie, że żadnej psiej kupy nie widać i sprzątać w ogrodzie nie trzeba. Ja jestem z tych innych. Nie cieszy mnie mróz i śnieg gdy od tygodnia już walczę z grypowym wirusem, a zimę mogę oglądać jedynie przez okno. Myśl o psich odchodach leżących głęboko pod śniegiem przyprawia mnie o wstrząsy - kiedyś przyjdzie przecież odwilż i trzeba będzie to posprzątać. A kto to będzie robił? Wiadomo. Ja!
Z zimy nie cieszy się też Tequilla, ale ona ma swoje ważne powody. Tequilla jest w ciąży urojonej, a ściślej ujmując w urojonym karmieniu całej gromadki urojonych szczeniaków. Nie w głowie jej szaleństwa na śniegu, ona w ogóle nie chce wychodzić z domu. Leży ze swoimi wyimaginowanymi szczeniętami i karmi je. Warczy przy tym na każdego z psów, który próbuje się do niej zbliżyć. W sumie dosyć irytujący spektakl, szczególnie, że powtarzany regularnie po każdej cieczce i za każdym razem według tego samego scenariusza. Wygląda to tak, że Tequi mniej więcej dwa miesiące po cieczce zapuszcza sobie cycki, przepraszam - sutki. Gdy przybiorą one już imponującą wielkość, wtedy Tequi przeistacza się w mamuśkę pilnującą legowiska, leżącą w nim w głębokiej zadumie przez długie godziny. Jej zachowanie nie jest typowe dla suk w ciąży urojonej. Nie rozkopuje swojego posłania, nie znosi do niego zabawek, nie niańczy niczego co byłoby dla nas widoczne, wszystko rozgrywa się w jej wyobraźni. W sutkach ma mleko... Niewiele tego mleka, nie muszę więc traktować suki lekami czy też okładami. 2-3 tygodnie i samo wszystko przejdzie. Trzeba tylko przeczekać. Tak samo jak trzeba przeczekać tę zimę.

Gorąco u nas, i to nie dlatego, że kaloryfery parzą, lecz psy wytwarzają gorącą atmosferę. Simonka weszła w fazę owulacji, co bardzo ożywiło ospałego zazwyczaj Miśka, Bella próbuje z młodym cieczkowcem erotycznych zabaw, a Tequilla dostała tak wielkiego biustu, że prawdopodobnie rozwinie się jej ciąża urojona i tylko czekać aż będzie z tych wielkich sutek kapać mleko.
Przez cieczkę Simonki wszystko u nas inaczej niż zwykle: Mała zamiast spać z Miśkiem została przeprowadzona do mojego komputerowego pokoju i aby nie było jej tęskno to ma do towarzystwa Belcię. Bella jak ten zboczek wskakuje Simonce na plecy i ujeżdża ją do upadłego. Potem następuje zmiana i Simonka tkwi przyczepiona do grzbietu Belli. Misiek popiskuje rzewnie. Aby ulżyć mu w cierpieniu i jakoś wynagrodzić te trudne dla niego dni, dzisiejszą noc pozwoliłam mu spędzić w naszej sypialni. Błąd, którego już nie powtórzę. Psior przemieszczał się z własnego legowiska do naszej pościeli, rozdeptywał nas, zeskakiwał, piszczał, skomlał, po czym znowu wdrapywał się do łózka, aby uwalić się na naszych nogach. W efekcie jesteśmy niewyspani i źli...
Z pozytywnych rzeczy wartych odnotowania jest słoneczna i bezśnieżna pogoda, a w lesie aura jak jesienią. Oby tak pozostało tej zimy. Nic nie mam przeciwko śniegowi, pod warunkiem, że pada on tam gdzie go oczekują, czyli nie u nas. Zacytuję tu Naczelnego: "śnieg powinien padać, ale na Śnieżce". Mądrze powiedziane.