Shar Pei od Bonomielli

Morcheeba i Mary Lou w Dzienniku Polskim
"Chiński myśliciel" - taki tytuł nosi artykuł przedstawiający czytelnikom Dziennika Polskiego shar pei´e ogólnie, a urodzone u nas Morcheebę i Manię w szczególności. Gazeta ukazała się dzisiaj w kioskach w Małopolsce. Wszystkim, którzy chcieliby przeczytać artykuł, a daleko im do Krakowa, polecam internetowe wydanie dziennika.

Tymczasem my i moje Chińskie Myśliciele ledwo dyszymy z upału. Dorosłe psy spędziły dzisiejszą noc na balkonie, w temperaturze umiarkowanej, bo około 21 stopni. W tej chwili zbliża się południe, słupek na termometrze pogalopował do góry i wskazuje plus 34. Oczywiste, że siedzimy w domu i nie wychylamy nosa na zewnątrz. Znowu staje się gorąco NIE DO ZNIESIENIA!

Relację ze spotkania Morcheeby z Manią zda zapewne jutro Artur, dzisiaj bowiem odpoczywa po wojażach, więc uzbrajamy się w cierpliwość i czekamy na wieści. Ja tymczasem pochwalę się zdjęciami nadesłanymi mi przez Edytę. Proszę bardzo: jest Mania solo, Mania ze Stasiem i Mania z Morcheebą. Jest i komentarz Edyty:

Mania z Mo miały okazje się wyszaleć. ( W załączeniu kilka fotek z wczorajszej wizyty) Powiem tylko tyle że było bardzo sympatycznie, a i też nasze dziewczyny miały niezły ubaw, Mania jak zobaczyła Mo trochę się zdziwiła że taki sam stwór patrzy na nią, ale ku mojemu zaskoczeniu to Mo ustawiała na początku Mańkę i parę razy pokazała jej miejsce w szeregu, a pod koniec spaceru była już wielka miłość...

Śmieszne było to że Mania z Mo są zupełnie inne, jak by dwa różne mioty... ale pewnie jak by dołączyła do nich Cheri to by jeszcze było ciekawiej. Nasza Mańka niższa i taka atletyczna, większa morda ( no ale co ja tu będę opisywać cały dziadek Misiek )

Mam nadzieje że zdjęcia się spodobają.

No pewnie, że się podobają i to jeszcze jak! Bardzo dziękuję!

Otrzymuję wiele zdjęć szczeniąt i dorosłych psow z mojej hodowli. Wszystkie mnie cieszą, mam już ich całkiem pokaźny zbiór i gdy czas pozwoli to zrobię dla nich wielką galerię. Znajdą się w niej zdjęcia z życia codziennego mojej całej psiej rodziny ze swoim właścicielami, których też za rodzinę uważam. Nie może być inaczej, wychowują przecież urodzone u mnie psie dzieci!
Jednym z ostatnio nadesłanych mi zdjęć to przecudowna fotka Artura z Morcheebą. Kochani, to nie przy zwyczajnym obiedzie siedzą sobie Pan i Pies, to świętowanie ukończenia 4 miesięcy przez małą Mo. Mam nadzieję, że i Artur i Mo wybaczą mi upublicznienie tego zdjęcia, ale tak bardzo mi się ta fotka spodobała, że nie mogłam się powstrzymać aby nie wkleić jej do bloga. Jeśli to tłumaczenie nie wystarcza, to na usprawiedliwienie moich poczynań wspomnę tylko, że po ostatnim wylegiwaniu się w lesie na mchu kuruję mój przeziębiony organizm gripeksem, zużywam niepoliczalne ilości chusteczek higienicznych i ogólnie mam się raczej kiepsko. A jeśli to nie wystarcza aby mi przebaczyć, to do użalania się nad sobą dodam jeszcze odnowioną kontuzję prawego nadgarstka w mojej usztywnionej i uwiązanej na temblaku ręce. Przy tym wpisie katuję siebie i klawiaturę lewą ręką, a wszystko po to aby i w blogu pocieszyć oko sympatycznym duetem nad spaghetti. Ktoś pewnie powie, że to całe tłumaczenie nic do rzeczy nie ma. A owszem, ma. Na chorego przecież gniewać się można. Nieprawdaż?