Shar Pei od Bonomielli

Hipopotamy - jak to w komentarzu do poprzedniego wpisu o szczeniętach napisała Kaśka. I ma rację, tłusta i wypasiona jest cała czwórka. Dzisiaj grubasy potraktowane zostały pyrantelem w celu unicestwienia ewentualnych robali. Obyło się bez sensacji, brzuszki nie rozbolały, a żółta trucizna na pasożyty w postaci zawiesiny smakowała Malcom niemal tak samo jak jak codzienne menu, czyli jak mleko. Następne odrobaczanie za dwa tygodnie.

Zdjęcia z dzisiejszego dnia oczywiście są, a jakże! Coraz trudniej zrobić sensowne portrety szczeniętom, im są starsze tym bardziej ruchliwe. Efekt moich zmagań z aparatem poniżej. I tak to na pierwszym zdjęciu dwa ładne tyły niechcących się odwrócić Nelsona i N-Classic. Obok niesfornego duetu z prawej widoczna Nathalina. Drugie zdjęcie pokazuje Nelsona wciskającego się w rodzeństwo, na trzecim też Nelson, ale w tle. Pierwszoplanowo uchwycona została Nathalina. Czwarta fotka to trzy śpiące hipopotamy i patrzący na nie zakłopotany sytuacją Nino.

Do następnego razu i miłego patrzenia na hipopotamki!

Pieski zadowolone, najedzone śpią. Idylla pełna. Widać, że czują się dobrze, że nic im nie dolega. Inaczej było wczorajszego wieczora, dwa szczeniaki źle zniosły odrobaczenie. Popiskiwały, bolały je brzuszki. Odrobaczane były substancją pyrantelum, preparatem o nazwie Banminth firmy Pfizer Animal Health Group. Od lat używam Banminth i po raz pierwszy zdarzyła się jakaś nietolerancja na niego. No cóż, każdy lek może spowodować działania uboczne, szczęśliwie wszystko skończyło się dobrze. Zastosowałam stary, dobry i wypróbowany środek na bolące brzuszki, mianowicie rumianek. Zaparzyłam i strzykawką podałam ciepły do pyszczków. Już po kilkunastu minutach szczenięta poczuły ulgę, przestały kwilić i zasnęły. Ja spać już nie mogłam... Siedziałam nad maluchami aż do rana patrząc jak śpią, jak się budzą, jak ciągną mleko z Belli. A dzisiaj zważyłam każde z psich dzieci po kolei i z ulgą stwierdziłam, że wszystkie ładnie przybrały na wadze. Dzień minął nam spokojnie, żadne ze szczeniąt nie miało już dolegliwości.

Szczenięta mają już dwa tygodnie, czas pierwszego odrobaczenia. Dostały dzisiaj pyrantelum w zawiesinie i ku mojemu zdziwieniu bardzo im ten specyfik na robale smakował. Widać, że jeść to one lubią! Na razie spijają mleko z Belli, a biorąc pod uwagę ich dzienne przyrosty wagowe, to sporo tego mleczka doją z mamy. Bella szczęśliwie przy dobrym apetycie, aktualnie pochłania 300 procent swojej zwykłej normy. I tylko biegać jej się nie chce, chwile wolne od opieki nad dziećmi woli poświęcić drzemce. W ostatnim miesiącu ruchu miała faktycznie niewiele, no bo najpierw brzuch ciężki, a teraz karmienie szczeniąt, więc pazury nie ścierane urosły jej znacznie. Wczoraj obcinałam szponki u szczeniąt, teraz czeka podobny zabieg Bellę. Szczeniętom obcinam pazurki zwykłymi małymi cążkami do paznokci, do pazurów Belli będę musiała użyć potężniejszego narzędzia. Oj, nie będzie jej się to podobało!
Tymczasem maluchy osiągnęły już 1300 gramów, czyli prawie potroiły swoją wagę urodzeniową! Potrafią już szczekać, potrafią też warczeć. W dalszym ciągu znaczną część doby przesypiają, jak to niemowlaki. A na zdjęciu mały Messi Leo. Wyczekiwany od miesięcy drugi synek Natalii!