Shar Pei od Bonomielli

Aura oszalała, to już nie europejskie lato lecz subtropik! Gorąco nam, gorąco psom, gorąco szczeniętom. Martwię się o moje dyszące czworonogi i czuję się przy tym tak jakby sytuacja wymknęła mi się spod kontroli. Misiek ledwo łazi, a właściwie snuje się tylko z kąta w kąt. Simonka i Pampus w poszukiwaniu chłodu przeprowadzili się do łazienki. Bella i Cheri przesypiają całe dnie. Tequilla - matka bohaterka - przy szczeniętach daje z siebie wszystko, a widać jak jej ciężko. Za gorąco!
Temperatura w domu osiągnęła nieznośne i trudne do wytrzymania 28 stopni. Wszyscy, tzn. i my i psy ratujemy się przed wyschnięciem wodą mineralną. Hektolitrami wody mineralnej!! Ogrodu uratować się nie udało. Kwiaty padły, trawa zżółkła. Wszystko uschło.
Informacja dla Natalii czekającej na zdjęcia psiurków w plenerze: szczenięta gdy podrosną nie będą fotografowane w zielonej trawie lecz na pustyni.

W oczekiwaniu na chociaż niewielkie ochłodzenie pozdrawiam wszystkich tu zaglądających.

O mojej radości z Pampaliniego już było, o tym, że stadko malcowi przychylne, też już pisałam, czas napisać o naszym najmłodszym zwanym w domu Pampusem. Grzeczne i spokojne stworzenie z niego, bez kompleksów w stosunku do dużych psów, swoją szeroką paszczą uśmiecha się do nas, a ogon ma przy tym w ciągłym ruchu. Mały wesołek. Pobiega, poskacze i jak to szczeniaczek, zmęczy się szybko, padnie i zaśnie. A jak śpi to chrapie. Po drzemce szybko do ogrodu... Dzisiaj dzień ciepły, więc maluch po raz pierwszy mógł dłużej pobyć na powietrzu. Najbardziej spodobały mu się świeże kretowiska, a w upodobaniu do kopania w ziemi niczym nie ustępował naszym pozostałym psom!
Dom nasz nie ma już dla Pampusa tajemnic, wszystkie pomieszczenia z wyjątkiem kotłowni i strychu zostały przez niego zwiedzone. Monia służy mu za przewodnika, bo sam pewnie by się jeszcze nie odważył aby zajrzeć w każdy zakamarek. Oczywiście, jak dla każdego psa, tak i dla Pampusa ulubionym miejscem do przebywania jest nasza kuchnia. Tu dzieje się i pachnie psom, aż ślina im kapie... Pampus tego etapu jeszcze nie osiągnął, w kuchni chętnie przebywa, no bo my i psy, poza tym ciekawią go bardziej niż zabawki - klameczki i uchwyty od szafek. Trochę niejadek i francuski piesek z niego, to nie, tamto też nie, zobaczymy jak będzie dalej...
Dzisiaj Pampus skończył 3 miesiące.

Odjechał dzisiaj do Krakowa Nelson, jutro odjedzie do Warszawy Nino i tak to wraz z zimą kończy się kolejny rozdział ze szczeniętami.
Dzisiejszy dzień był pełen wrażeń, no bo pożegnanie z pieskiem, a zaraz potem odwiedziny Natalii i wspólny spacer aż do Bralina. Misiek i Monia nam towarzyszyły. Las i pola ciągle niedostępne, bo pod śniegiem, ale spacer brukowanym chodnikiem też był dla psów atrakcyjny. Dla Moni największą atrakcją były szczekające na nas za płotów psy (Monia niestety też zachowywała się jak wiejski burek), dla Miśka spacer był atrakcją sam w sobie.

Wszystkie moje dorosłe psy zbuntowane i protestują przeciwko zimie. Jeszcze tydzień temu były zadowolone ze śniegu, bawiło ich białe szaleństwo, teraz patrzą ze wstrętem na zasypany ogród, nie chcą wychodzić z domu, a gdy zachęcam towarzystwo do wyjścia, to nagle nikogo nie ma... Wszystko pochowane! Misiek z Simonką dekują się pod stołem, Tequilla ma lepszy schowek, bo za kanapą, Bella natychmiast przypomina sobie, że dzieci nienakarmione, więc ładuje się do skrzyni i żadna siła nie jest w stanie jej ruszyć. Jedynie Monia zapomina, że na zewnątrz biało i zimno, biegnie do wyjścia, ale tylko po to aby zaraz zawrócić i bawić się ze mną w chowanego.
Naczelny umęczony odśnieżaniem i zły jak chrzan. Ostatni sklepik w naszej wsi zbankrutował, więc po aprowizację trzeba ruszyć się do miasta po fatalnej drodze, ale przedtem trzeba było wykopać spod śniegu pojazd. Próbowałam pocieszyć Piotra, że ci co mieszkają w igloo mają jeszcze trudniej, ale raczej chybiłam. Tkwimy więc zasypani i prawie odcięci od świata, ale mamy prąd i zaopatrzoną lodówkę, więc jeszcze jakiś czas przetrzymamy. A szczenięta w dalszym ciągu śnią na biało (mleko!) i dobrze im z tym.

Co porabiają maluchy? - to pytanie słyszę teraz najczęściej. Ano jedzą, śpią i rosną... Bella wpatrzona w swoje dzieci, my też nie możemy się nimi nacieszyć. Śmieszne te małe stworki, z pysiami pomarszczonymi jak u staruszków, z różowymi noskami, z ciemnymi grzbiecikami, z nóżkami na których chodzić jeszcze nie potrafią. Za parę dni wybarwią się im na czarno noski, nieco później zniknie ciemny nalot z grzbietów, za tydzień otworzą się oczka, a każdy dzień niesie zmianę w wyglądzie i przede wszystkim ciężarze szczeniąt, Spore ma Bella malce, każde z nich waży już dobrze ponad 700 gramów!

Nasze pozostałe psy zaciekawione mocno co to też tak popiskuje w pokoju, do którego wejść im jeszcze nie można, a chciałyby bardzo zobaczyć przychówek Belli. Na to muszą jeszcze przynajmniej 2 tygodnie poczekać, teraz psia mama nie ucieszyłaby się z odwiedzin. Na razie stadko ma atrakcję w postaci zaśnieżonego ogrodu, a tak im się zima podoba, że trudno je z dworu do domu dowołać. Śnieg sięga psom aż po brzuchy, one w nim brodzą, skaczą i jakoś nie marzną!