Shar Pei od Bonomielli

NINO ROTUS Bonomiella

Dzisiaj Beata podesłała mi zdjęcia Nina wraz z komentarzem: "Nino. I ktoś zaprzeczy, że z Bonomielli wychodzą najpiękniejsze i zdrowe psy? Prawda, że cala Mamusia i Dziadek Misio?"

Prawda Beatko, taka najprawdziwsza. Głowa u Nina jak u dziadka Miśka, spojrzenie takie samo jak u mamy Belli, te same oczy ma też siostra Morcheeba, podobieństwo rodzinne niezaprzeczalne.
Dziękujemy za zdjęcia i komentarz, miłe to bardzo! Piszę w liczbie mnogiej, bo do podziękowań dołącza też się Naczelny, dzisiaj w znakomitym nastroju solenizanta. Przy okazji informacja dla zapominalskich: imieniny Piotra. A wspomniany siedzi sobie w fotelu, odbiera telefony z życzeniami i widać, że podoba mu się ta rola. Psy wokól niego z kokardami na szyjach robią atmosferę, szampan chłodzi się w lodówce.
No to NARA, świętować idę ZARA.......

Synek dwa lata skończył, morza nigdy nie widział, więc trzeba było mu je pokazać. Cała Natalia. No i pojechali sobie nad Bałtyk rodzinnie, o nas nie zapomnieli, kartkę z pozdrowieniami i ze zdjęciami przysłali. Dla mnie i dla wszystkich tu zaglądających.
Serdeczne dzięki za wyjątkowo piękne zdjęcia, jest czym pocieszyć oko, nieprawdaż?

Odjechała Mania z Edytą i Łukaszem do Warszawy, odjechała też Morcheeba z Arturem i Wiolą do Gdańska. Są właśnie w drodze, a dzień upalny więc martwię się jak szczenięta zniosą długą podróż.
Maluchy przyjęły swoich pańciów radośnie. Były pieszczoty, wyciąganie sznurowadeł z arturowych butów, zabawy w ogrodzie. Pogoda umęczyła nas wszystkich, , już przed południem termometr wskazywał 32 stopnie, ewakuowaliśmy się więc szybko do domu, bo na zewnątrz usiedzieć było nie sposób. Pierwsza została zabrana Mania. Niosłam ją przytuloną do siebie, do samochodu. Gdy wróciłam do domu, Bella długo obwąchiwała miejsce na mojej koszulce, miejsce pachnące jej dzieckiem. Nie płakała, ale oczy miała smutne. Odejścia Morcheeby nie zauważyła, udało nam się odwrócić jej uwagę, ale zorientowała się, że Małej nie ma. Pokręciła się po domu, po ogrodzie, powęszyła, po czym zrezygnowana ale spokojna wróciła do nas. Misiek mniej dzielnie niż Bella zniósł odejście Mani. Popłakiwał, szukał jej, a teraz siedzi smutny i zrezygnowany. Biedny psiur, żal na niego patrzeć. Mnie też jest jakoś nijako i smętnie...
A na zdjęciu obok Artur ze szczeniętami, w tle Piotr, po prawej Edyta, której życzymy nie tylko radości z Mani, ale też z oczekiwanego synka. Duże psy towarzyszące naszym miłym gościom to Simonka i Tequilla.
Dziękujemy bardzo za okazane nam zaufanie, mocno trzymamy kciuki za Mo, za Manię i z niecierpliwością czekamy na wieści z nowych domów.

To już ostatnie nasze wspólne dni ze szczeniętami. One jeszcze nieświadome bliskiego odejścia z domu bawią się radośnie z Piotrem. On to też lubi. Zauważyłam, że z roku na rok obcowanie z maluchami sprawia mu coraz więcej radości. No tak, szczenięta uzależniają, nie mam co do tego żadnych wątpliwości. A na zdjęciu z Piotrem od lewej Mister Twister, Morcheeba i Mon Cheri.

Nic dodać, nic ująć, po prostu beztroski galop Cheri i Morcheeby. Lubię takie zdjęcia, mam ich jednak bardzo niewiele, szczenięta są szybsze niż mój aparat fotograficzny i zanim zdążę je uchwycić już ich nie ma. Tym razem udało się, dwie rozbrykane sunie pędzące wprost na mnie! Już po chwili miałam je na sobie!


Otwarta paszcza z widocznym jagodowo niebieskim jęzorem i drapieżnie wyglądającymi ząbkami należy do Mani. Z góry atakuje ją Twister, zawsze chętny do zapasów z dziewczynami. A już po chwili Mister Twister zgoniony po walce z Manią odpoczywa sobie w cieniu. Za parę minut znowu będzie aktywny!

O, jest i nasza brama w całości z nowym, funkcjonalnym podjazdem! Za bramą Piotr, a przed nią stadko co to dopiero wybiegło mu na powitanie. Nie straszne małym psom przejeżdżające ulicą samochody, nawet te najpotężniejsze TIRy. Od lewej Misiek, dalej mocno zaciekawione tym co dzieje się za bramą maluchy Cheri i Twister. Bella i Simonka też na posterunku.

I ostatnie zdjęcie dzisiejszego dnia, Misiek z wnuczką Manią. Bardzo do siebie podobne te dwa i bardzo ze sobą zżyte. Mania jest jedynym szczenięciem, któremu według Miśka wolno wszystko. Mój wielki psiur kocha ją całym swym psim sercem, pozwala włazić jej sobie na głowę, obgryzać mu ogon, a Mania wychodząc z domu zwykle ociąga się do momentu aż Misiek się przy niej nie pojawi. I tak to spędzają razem cały dzień. Jeszcze tylko dwa dni będą się cieszyć sobą, potem Edyta nieodwołalnie zabierze Manię do Warszawy, a mój pies będzie tęsknił...

Dziesięciodniowe malce Belli to już kilogramowe szczenięta! Wszystkie rosną w jednakowym tempie i właściwie nie ma różnic w wielkości piesków. Na razie ciągle to niemowlęta, ale z dnia na dzień energiczniejsze i bardziej mobilne. Zaczęły już otwierać oczka i za 2-3 dni będą już patrzeć na świat! Pozostaje mieć mi nadzieję, że spodoba im się to co zobaczą!
Bella w dalszym ciągu troskliwie opiekuje się stadkiem swoich dzieci i widać, że matkowanie to jej pasja. Dzieci ma grzeczne wyjątkowo. Śpią, jedzą i znowu śpią. Ze wszystkich szczeniąt, które dotychczas odchowaliśmy, te są najmniej absorbujące. Są to pierwsze szczenięta w historii naszej hodowli, które twardo przesypiają całą noc, no i dzięki temu my też możemy się wyspać! Bardzo kochane maluchy!