Shar Pei od Bonomielli

Bella zmęczona. Pięć tygodni opieki nad szczeniętami już za nią, a były to dla niej tygodnie pełne wysiłku. Od kilku dni psia mama nie sypia już ze swoimi dziećmi, ba! nie przebywa z nimi nawet za dnia. Odwiedza je tylko na parę minut, sprawdzi czy wszystko w porządku, pokarmi lub nie i wycofuje się pospiesznie. Inaczej ma się z naszą Simonką. Ta zapatrzona w szczenięta jakby były to jej własne i najchętniej każdą wolną chwilę spędzałaby z nimi. Maluchy traktują wszystke nasze psy (nawet Miśka!) jak cysternę z mlekiem i na wyścigi szukają u nich sutek. Efekt tego taki, że poza Simonką psy nie zaglądają do szczeniąt, no chyba że zwęszą pozostawione przez nich jedzenie. Dojście do szczenięcych misek zablokowane przed niepowołanymi kratką. Stoją więc w porze karmienia dorosłe łakomczuchy przed kratką, patrzą jak malce jedzą i ślina im kapie. Zupełnie tak, jakby od wielu dni nic nie jadły... Szczenięta kończą posiłek, otwieram wejście do nich, stado pospiesznie się ewakuuje, na miejscu pozostaje tylko Simonka. Miło popatrzeć jak każdemu szczenięciu merda przyjaźnie ogonem, jak wodzi za nimi wzrokiem, jak próbuje zachęcić je do zabawy. Wnikliwi chyba zauważyli lekkie zaokrąglenie simonkowego brzucha... Tak, Simonka przygotowuje się do macierzyństwa, będą za niespełna miesiąc jej dzieci. W tym miejscu chciałabym przeprosić wszystkich, którzy przez formularz kontaktu z mojej strony wysyłali do mnie zapytania jak miewają się szczenięta, a nie otrzymali odpowiedzi. Powód: serwer zmienił parametry i formularz kontaktu przestał funkcjonować. Co nie funkcjonuje, idzie precz! Nie ma więc już na mojej stronie formularza, jest podany działający adres do korespondencji, która teraz dotrze na pewno, a ja obiecuję, że odpiszę.

Zdjęć szczeniąt chyba nigdy nie za wiele, zamieszczam więc kilka z dzisiejszej sesji. I znowu maluchy urosły, ale nic dziwnego skoro apetyt mają wyśmienity. Cztery razy w ciągu dnia i raz w nocy obciągają z mleka Bellę, cztery razy dziennie delektują się podanym na półmisku royalem. Ilość spożywanego papu jest wprost proporcjonalna do wydalanego produktu przemiany materii, a że pieski z dnia na dzień jedzą więcej to i sprzątania po nich sporo. Mama Bella tą mało apetyczną czynnością już się nie trudzi, ale karmi swoje dzieci chętnie, a gdy te już je nasycone, ucieka od gromadki i wraca dopiero na kolejne karmienie. A szczenięta są tak pochłonięte zabawą ze sobą nawzajem, że chyba nawet nie zauważają jej nieobecności. Akcja i zabawa nie trwają długo, po kwadransie utrudzone, najedzone towarzystwo jak na komendę pokłada się i zapada w głęboki sen. Do następnego posiłku.

Przełom w żywieniu - dzisiaj po raz pierwszy maluchy zakosztowały karmę dla szczeniąt w postaci rozmoczonych prawie na breję granulek o nazwie Starter, firmy Royal Canin. Do pierwszego karmienia gotowym produktem zabierałam się mozolnie: najpierw namoczenie, potem rozdrobnienie, następnie podanie pieskom na dłoni aby zachęcić. Zachęta okazała się zbędna, towarzystwo psich niemowlaków rzuciło się na nowe papu żarłocznie jak na największy przysmak świata. Z niedowierzaniem nałożyłam burą papkę do miseczek, a już po chwili Malce ją pochłaniały. Chaos towarzyszący jedzeniu był ogromny, przepychanie się, włażenie do misek, wyścig kto pierwszy.. W efekcie końcowym połowa przysmaku wylądowała w brzuszkach, a drugą połową szczenięta udekorowały swoje otoczenie i siebie nawzajem. To co było rozrzucone na podłodze, zostało dziarsko rozdeptane łapkami, to co przklejone na głowach, skrzętnie wylizane przez Bellę. Podłogę musiałam sprzątnąć sama. A właśnie podłoga. Z dniem pierwszego dokarmiania zdjęta została deska odgradzająca wyjście szczeniąt ze skrzyni, a tym samym powiększyła im się przestrzeń życiowa. Ustawiłam też miseczkę z wodą, ale na razie jeszcze żaden z malców nie potrafi z niej korzystać. Może jutro...

Minęły kolejne dwa dni ze szczeniętami. Dwa tygodnie już za nami, trzeci rozpoczęty. Niby niewiele, a zmieniło się sporo w tak krótkim czasie. Szczenięta mają otwarte oczka, patrzą i się dziwią, a jest czym! Najbardziej dziwią się sobą nawzajem, patrzą na siebie tak aż im się ślepka robią okrągłe. Gumowa świnka made in China, wydająca paskudne odgłosy, wprawia szczenięta w bezruch i osłupienie (Bella jej nie lubi!), różowy, pluszowy królik dzierżący piłeczkę nie wzrusza specjalnie psich dzieci. Traktowany jest przez nie jak coś w rodzaju zagłówka lub poduszki.. Ciągle największą atrakcją są mamine sutki, a walka o najlepsze miejsce do przyssania się z dnia na dzień coraz bardziej zawzięta, mimo że mleka pod dostatkiem i nikt głodny baru mlecznego nie opuszcza.
Bella definitywnie wyniosła się ze skrzyni, czas gdy karmiła w odstępach godzinnych już się skończył. Wreszcie może trochę odpocząć i odespać. A śpi dużo i widać, że zmęczona. Posypia sobie na kanapie, co trzy godziny regularnie jak w zegarku budzi się, odwiedza swoje dzieci, nakarmi je, po czym opuszcza je aby znowu sobie podrzemać. Aktywność szczeniąt nie trwa dłużej niż kwadrans, pokręcą się trochę, podziwią się sobą i zabawkami, nasiusiają wszystkie na raz jak na komendę, po czym zasną aby za 2-3 godziny znowu się obudzić i zażądać mleka.

Szczenięta podwoiły już swoją wagę urodzeniową, każde z nich waży dobrze ponad kilogram. Niezłe klocki! Nie tylko Maluchy potłuściały, Bella chyba też przyrosła jakoś w sobie. Wydaje mi się znacznie okrąglejsza niż zazwyczaj. Cztery razy dziennie wcina z apetytem, a ja karmię ją do woli. O ewentualnym odchudzaniu pomyślimy gdy szczenięta się usamodzielnią, a na razie niech psina je i produkuje mleczko.
Pieski zmieniają się i chyba mogę już w przybliżeniu określić kto do kogo będzie podobny. Nino i N-Classic wrodziły się w dziadka Miśka. Charakterystyczne dla miśkowych dzieci to szeroka pręga biegnąca wzdłuż grzbietu i wielka głowa z czarną maską. Szeroką pręgę ma też Nelson - synek mamuni, podobny do niej bardzo. Nathalina zaś to córeczka tatusia, jedyna w miocie przypominająca wyglądem Tabaska.
A w psim żłobku, czyli w skrzyni panuje błogi spokój. Pieski ciągle jeszcze na etapie przesypiania prawie całego dnia, a Bella lubi posypiać wśród swojej gromadki.

Drrrrrrrrryń, drrrrrrrrryń, drrrrrrrrryń..... dzwoni telefon. Jakaś pani, powiedzmy A.
A: Czy to hodowla shar pei?
Ja: Tak. Witam Panią.
A: W jakiej cenie te pieski?
Ja: A z kim mam przyjemność rozmawiać?
A: Z eeee aaaaa eeeeee
Ja: Proszę zadzwonić jak przypomni sobie pani swoje imię i nazwisko.

Trzask, rozmowa przerwana. Byłam pewnie niegrzeczna, no bo co to za dzikie zwyczaje pytać się o nazwisko rozmówcy, więc ponownego telefonu pd pani A już nie było.

U nas tymczasem rozczarowania, ale też i nadzieja połączona z oczekiwaniem.
Tequilla postanowiła nie mieć dzieci i postawiła na swoim. Nie ma małych Tequillaków i nie będzie. Trudno, akceptujemy decyzję Tequilli w pełni, nie będziemy z nią na ten temat dyskutować.

A teraz UWAGA, UWAGA! Bella wiedząc jak bardzo chciałabym aby w domu znowu była gromadka szczeniąt, dostała cieczkę po to aby na początku stycznia uszczęśliwić mnie swoimi dziećmi. Ojcem będzie I.Ch. Bellshow TABASKO TORVEN. I znowu mam powód do radości!

Metryki dla szczeniąt będę miała najpoźniej w piątek, jako że w ten dzień dyżuruje kierownik w oddziale związku muszący je podpisać. Tymczasem cierpliwość przyszłych właścicieli szczeniąt została wystawiona na ciężką próbę i niektórzy z nich, albo może ja tej próby nie przetrzymali. Dwa z sześciu szczeniąt odjechały, ich pańciowie albo nie mogli czekać, albo doczekać... I tak to Mighty Ozzy odjechał już do Lemgo w Niemczech (Gosia i Łukasz odezwijcie się jak tam Wam wraz z Ozzym się wiedzie), wybłagała też Natalia swojego Messiego. I tak to w domu już tylko cztery pieski. W niedzielę odjedzie do Gdańska Morcheeba, w poniedziałek Mary Lou zostanie zabrana do Warszawy, a niebawem po nich Mister Twister do Poznania. Natalia mieszkająca też w Poznaniu już się cieszy i planuje jak to będzie miło gdy jej Messi oraz Twister razem będą uczęszczay do psiego przedszkola. Mam nadzieję, że uda się to zgrać, a na razie zdjęcia przystojniaka Twistera. Małej Mon Cheri pozostającej w domu będzie chyba smutno za rodzeństwem, mnie jeszcze bardziej...

Szczenięta poczuły się w ogrodzie na tyle pewnie, że zaczęły go zwiedzać, czyli wędrować tam gdzie nie powinny. Pewności siebie dodała im Simonka wyprowadzając stadko z zacisznego miejsca przy domu w głąb ogrodu. Ona przodem, one za Simonką jak kurczęta za kwoką.. Od dzisiaj malce mają dla siebie wydzielony i ogrodzony siatką skrawek terenu o powierzchni około 120 metrów kw. Wreszcie mam całe towarzystwo na oku. Koniec wędrówek, koniec moich gonitw za szczeniętami!.A na zdjęciach Morcheeba i Mon Chéri walczą z siatką!