Shar Pei od Bonomielli

Simonka matkuje swojemu przyrodniemu rodzeństwu z dużą dozą zaangażowania i cierpliwości. Jeszcze pozwalam jej i malcom na wzajemne czułości, ale chyba pomału zbliża się czas gdy Simcia powinna więcej odpoczywać i koncentrować się na swoim stanie. Przyrasta nam sunia ładnie - zdjęcia robiłam przedwczoraj - codziennie grubsza, coraz bardziej obła. Sylwetka jej przypomina walec parowy, taki od lokomotywy, a cała Simcia też trochę jak parowozik, i z wyglądu, i z zachowania. Sapie moje kochane suczydło ciężko gdy się zmęczy, więc unikamy zbytnich akcji wyczerpujących ją, takich jak: biegi, skoki czy dłuższe spacery. Apetyt ciężarnej dopisuje i to jeszcze jak! Niektóre suki stają się krótko przed porodem grymaśne, mniej jedzą, bo też i miejsca w brzuchu wypełnionym szczeniętami coraz mniej. Brak łaknienia naszej Simonki nie dotyczy, ona ciągle głodna i gdybym jej nie racjonowała papu, to pewnie nie zmieściłaby się już w drzwiach. Karmię ją trzy razy dziennie, ale czasami posiłków jest więcej, wtedy gdy Simonka sama sobie dodatkowe zorganizuje. Dzisiaj gdy wypuszczałam szczenięta do ogrodu wystarczył moment mojej nieuwagi, a już nasza grubaska zdążyła wpaść do pokoju dziecinnego i bez żenady wyjeść naszykowane dla malców jedzenie. Ale któż by się gniewał na ciężarną? Jasne, że nikt by nawet nie śmiał, niech jej będzie na zdrowie!

5 kg (słownie: pięć kilogramów!) przybrały w sumie na wadze szczenięta. I pomyśleć, że wszystko to z maminego mleka! Dzielne to moje suczydło i takie dobre oraz troskliwe dla swoich pociech! Wspomagam ją jak tylko mogę, podsuwam pod nos smakowite kąski, karmię cztery razy dziennie, ona zaś produkuje spore ilości mleka, a jej dzieci spijając je rosną i tak się kółko zamyka. Za dwa -trzy dni zacznę dokarmiać szczenięta , czas pomału odciążać Tequillę. Psie dzieci w dalszym ciągu najwięcej czasu spędzają na spaniu i jedzeniu, są jeszcze bardzo mało aktywne, stąd dlatego na razie tylko zdjęcia ze skrzyni. Za nimi już pierwsze odrobaczenie. Specyfik na robale smakował malcom, robaków w kupkach nie zauważyłam.
I to by było na tyle, do następnego razu!

Parę fotek z dzisiejszego dnia, bo chyba wszyscy na nie czekają. Jak widać, szczenięta zadowolone z życia, ciągle jeszcze większą część dnia przesypiają. Niebawem się to zmieni, zaczynają otwierać się oczka.

Szczenięta mają już (lub jak kto woli: dopiero) cztery dni. Urosło im się wzdłuż i wszerz, tłuściutkie są i lśniące. Apetyty im dopisują, nabierają ciałka, trzy ważą już ponad 700 gramów, a największy piesek przekroczył 800! Moje małe Kreciki! Jeszcze tylko moje i przez najbliższych 8 tygodni zanim się rozjadą do nowych domów będą cieszyć moje oczy. A potem... dwa pieski zamieszkają stosunkowo blisko bo w Poznaniu (lubi nas to miasto!), jeden w Warszawie, a sunia w Paryżu.
Nowi Pańciowie liczą już dni i proszą mnie o zdjęcia swoich Skarbulków. Ach, nie jest łatwo, jakby mogło się zdawać, sfotografować czarne pieski tak aby na zdjęciu nie zlały się w jednolitą plamę. Starałam się jak mogłam, efekt moich zmagań powyżej. Na pierwszym zdjęciu widoczne główki trzech chłopców, suczka odwrócona jest tyłem, na drugim - w środku pomiędzy braciszkami - wyraźna mordeczka Origami.

Do następnego razu!

Noworodki

Cztery szczenięta. Wszystkie czarne jak kreciki. Trzech chłopaków, jedna dziewczynka. Śliczne, duże, bez wad. Waga urodzeniowa od 440 do 555 gramów. Jesteśmy umęczeni do cna... Tej nocy nikt nie kładł się spać. Wieczorne dyszenie i niepokój Tequilli wyraźnie świadczyło, że zaraz będą psie dzieci. To "zaraz" trochę trwało, bo aż do rana. Dopiero tuż przed piątą urodziło się pierwsze szczenię. Suczka o wadze 440 gramów. Spora! Będzie się nazywała Origami. Pięć minut przed szóstą rodzi się piesek o wadze 455 gramów. Też kawał klocka! Oliver Twist . Tequi zmęczona zapada w krótki sen, ja zdążam zaparzyć sobie kawę, słońce już wysoko, godzina 6.30. Drzemkę przerywa Tequilli kolejne szczenię. Ogromny jak na noworodka piesek o wadze 555 gramów. To Obi-Wan Kenobi. Pól godziny przerwy i jest kolejny synek Old Yeller , też nie ułomek, bo 470 gramów na wadze.
O 7.40 Tequilla rodzi jeszcze jedno szczenię. Suczka. Jasna, apricot. Niestety nie żywa. Malutka nie dała rady pokonać długiej drogi prowadzącej ją na świat... Bywa i tak. Mimo tego jesteśmy szczęśliwi i zadowoleni. Mamy bardzo ładne szczenięta!